นิราศ พัชรียาลาบ้าน ตอนที่ 2

                                  นิราศพัชรียาลาบ้าน

ผู้คนต่างได้ปิ้งไก่ไว้ครอบครอง มือทั้งสองหิ้วถุงไม้ปิ้งไก่

เขาต่างต่อขอลดราคาไว้                             เขาตอบไม่มีปัญหาได้เสมอ 

เราทุกคนต้องต่างมีน้ำใจ                            ต้องอาศัยกันเถิดเพื่อนเกลอ

ไม่วันนี้ก็วันหน้าเราก็เจอ ช่วยกันเถอะช่วยกันไว้ไทยด้วยกัน

รถบัสขาวนี้ขี่ไปเรื่อยเรื่อย                          ขับเฉื่อยเฉื่อยชมวิวทุกสิ่งสรร

รถวิ่งเข้าเขตแดนน้ำพองพลัน                      เสียงขำขันคนบนรถยังเฮฮา

กระจกใสหน้าต่างนั้นเห็นภาพ คนเรียงราบยืนชมอย่างหรรษา

เขื่อนหนองหวายคนเรียงรายช่างงามตา เด็กเปลื้องผ้ากระโดดลงแสนสุขใจ

นึกถึงตอนสิบสองขวบเคยได้มา สุขนักหนาเห็นแม่น้ำมีสีใส

เล่นกับญาติหลายคนไม่มีภัย                       แต่เจ็บได้เพราะไม้ลูกชิ้นแทง

นั่งร้องไห้นอนร้องไห้เป็นชั่วโมง ขี้มูกโป่งถูกญาติล้อทุกเช้าแลง

พากันเล่นจนตะวันนั้นรับแสง ขอบสีแดงสุริยานั้นลาไป

คงเป็นแค่อดีตในวันวาน                           คิดหวนผ่านแสนสุขใจ

รถบัสขาวขับผ่านวัดพระใหญ่ คนเลื่อมใสศรัทธามากราบไหว้

ขอบูชาคุณไตรรัตน์อันศักดิ์สิทธิ์ ด้วยอามิสบูชาที่มุ่งหมาย

ไหว้เทพไท้สิ่งศักดิ์สิทธิ์เทพหญิงชาย ทั้งวิญญาณทั้งหลายสดับยิน

ลูกขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในที่นี้                       จงยินดีสดับฟังไม่ผันผิน 

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกองค์จงได้ยิน                      กล่าวอาจินสิ่งนี้ตลอดกาล

ขอให้ลูกอยู่สุขทุกเช้าค่ำ                            ให้เลิศล้ำปัญญามหาศาล

ให้โภคทรัพย์นับอนันต์พันประมาณ           ได้สร้างสมบุญเพื่อนิพพานนิรันดร

ครอบครัวร่มเย็นเป็นสุข                             ห่างไกลทุกข์โรคภัยความเร่าร้อน

ขอหมูชนนิยมรักใคร่และอาทร ให้สุนทรวัฒนาสุขารมย์

ทั้งกุศลผลทานในครั้งนี้                               จงเป็นที่ปรากฏสุขทุกอารมณ์

แด่ทวยเทพและมนุษย์ร่วมผสม จงนิยมสบายสุขไม่ทุกข์ตรม

ขอพ่อแม่ครูอาจารย์และญาติมิตร จงวิไลวิลาศวิสุทธิสม 

จงเกษมปรีดามโนรมย์                                 จงสุขสมจงหรรษาอายุยืน 

รถขับมาได้สามสิบนาที                             บางคนมีอาการท่าฝืนฝืน 

เพราะในรถบางคนนั้นได้ยืน                      ไม่พอพื้นที่ให้นั่งกันทุกคน 

รถบัสขาวหยุดจอดที่มอขอ                        ที่ในมอมีงานใหญ่คนท่วมท้น

งานเกษตรแฟร์ต้นไม้นานาพันธุ์ เข้าคัดสรรมาให้คนเลือกอย่างเรียงราย

เห็นต้นดอกรักแล้วนึกถึงแม่                       รักจริงแท้ไม่มีวันจะผันผาย

คนขายหลายเล่ห์หลายกลอุบาย ทั้งแจกทั้งขายสดชื่นรื่นอุรา

ต้นไม้พืชผักหลายพงศ์เผ่าพันธุ์ มีหลายสีสันร่วมกันปลูกป่า

ใบไม้ใบหญ้าแห้งแล้วงามตา       พฤกษาพงศ์พันธุ์คัดสรรอย่างดี

ขี่ไปอีกหน่อยเห็นโรงบาลใหญ่ ผู้ป่วยสูงวัยเข้าแถวบัญชี

ตึกใหญ่เหล่านี้ชื่อโรงบาลศรี ตั้งมาหลายปีไว้รักษาคน

เด็กแพทย์ตัวเล็กพาเด็กเดินเท้า เขาลองสองก้าวเข้าไปเดินวน

เดินไปเดินมามีหลายชุมชน                        ลุกลี้ลุกลนเดินชนคนบวม

เข้าห้องดับจิตมองเห็นอาจารย์ใหญ่ อุทิศร่างไว้แก่ประโยชน์ส่วนรวม 

ฉันตั้งปณิธานแล้วพูดกำกวม     ประโยชน์ส่วนรวมจะอุทิศร่างกาย